ผ่าหุบเขา กับถนนที่คิดว่าใช่ เขาใหญ่ ปราจีนบุรี นครนายก นครราชสีมา

           ก็แค่อยากขับรถผ่านป่า ได้ยินมานานแล้วว่ามีถนนที่ตัดผ่านป่าเขาใหญ่ ที่เคยเป็นประเด็นกับนักอนุรักษ์ เราก็ไม่รู้หรอกว่าใช่เส้นที่เราจะไปวันนี้ไหม เป็นถนนเส้นหนึ่งที่หาข้อมูลในกูเกิลหายากมาก หาความชัดเจนไม่ได้ว่าเป็นเส้นไหนกันแน่ เราก็เลยเดาเดา เอาจากสีบนกูเกิลแมพละน่าจะผ่านหุบเขา ถ้าใช่ก็ดีไป ไม่ใช่ก็ช่างมัน ไปกันเลย

          เราเริ่มออกเดินทางจากที่พักย่านบางเสาธง จ. สมุทรปราการ วิ่งบนถนน 304 ฉะเชิงเทรา ถนน 319 ปราจีนบุรี ใช้ระยะเวลา 3 ชั่วโมง ลัดเลาะบนถนน 2 เลน ผ่านทุ่งนา จนถึงทางเข้า ถนน 2090 ที่เราคิดว่าน่าจะเป็นเส้นที่ผ่ากลางเข้าใหญ่

 

         จุดแรกที่เราเริ่มแวะพัก คือ To-Sit Bloom Dasada Khao Yai หิวครับขอบอก ผ่านรปภ.ทางเข้า เขาจะแจ้งเส้นทางระหว่างพื้นที่ผู้มาพักและผู้มารับประทานอาหาร บรรยากาศเย็นๆ ร่มรื่นด้วยต้นไม้ เสียงนกร้อง เนื่องจากเป็นหุบเขาหาพื้นที่ราบจอดรถยากมาก ก็มีทางโรยกรวดให้จอดรถ อาหารที่เราสั่งเป็น ก็ตามรูป แต่ที่เราอ่านรีวิวมามีอาหารแปลกๆพวกดอกไม้ด้วย แต่เราไม่เห็นในเมนู ไม่รู้ว่าเราไม่เห็นเองหรือไม่มีแล้วกันแน่ ช่างมัน รสชาติอาหารก็คาดเดาว่าน่าจะเอาใจชาวต่างชาติ แต่ผมว่าจืดไปสำหรับคนไทย ขาดความเข้มข้น เอานะเข้าใจเขาแหละว่ากลุ่มเป้าหมายคือใคร หนังท้องตึง หนังตาโพร่ง ใจตื่นเต้น เพราะคิดมานานแล้วว่าอยากไปถนนเส้นนี้ ใช่หรือไม่ ไปไปไป

         ไม่ผิดหวังใช่แล้ว!!! ถนนเส้นนี้แหละที่คิดไว้ เป็นสองทางแคบๆ แทบไม่มีไหล่ทาง สัญญาณมือถือขาดเป็นช่วงๆ ฟินว่ะ..... ขอบอก ตัดขาดจากโลกภายนอกบ้าง อากาศเย็นขึ้นมาทีละนิด ขับชมวิวสองข้างทางเพลินมากๆๆๆๆๆ ลืมครับ ลืมถ่ายรูปสองข้างทางมาฝากเลย แต่ความรู้สึกอิ่มมากกกก ทั้งที่รู้สึกกลัวนะว่าจะไม่ใช้ถนนเส้นทีเราคิดไว้ แต่ขับไปสักพักเริ่มเห็นผีเสื้อผ่านหน้ารถ คิดถึงอดีต ที่เคยขึ้นเขาใหญ่ฝั่งปราจีนตอนเด็กๆ สัก 5-6 ขวบ ได้ จำได้เลื่อนๆว่ามีผู้เสื้อเยอะกว่านี้มากจนติดหน้ากระจก รถกระบะ นิสสัน บิ๊กเอ็ม เต็มไปหมด (บอกอายุเลย) แต่ก็ไม่รู้ว่าใช้เส้นนี้ไหม

         ขับไปสักพักก็เจออ่างน้ำเล็กๆข้างทาง และทุ่งหญ้าเตี้ยๆ เราแวะถ่ายรูป มองย้อนกลับไปทางที่มาก็สวย มองไปข้างหน้าก็ท้าทาย มองซ้ายก็ภูเขา มองขวาก็คิดไปได้ว่าใช่ปลายทางที่ราจะไปไหม เพ้อเจ้อไปแล้ว กลับมาถ่ายรูปทุ่งหญ้าดีกว่า สวยว๊ากกกกกกกก

         Tea Brake ที่ 17 Degrees Cafe' คนอังกฤษ เขามี Afternoon Tea เอาไว้กินตอนบ่าย พร้อมขนม แต่ของเรา Tea Brake นะเหรอ คิดถึงตอนสัมนางานต่างๆ ก็เวลานี้แหละ Tea Brake มีความสุขทุกที ที่กินเพราะงานสัมนาก็คงไม่สนุกหรอก 17 องศา คงไม่ใช่วันที่เราไปนะ วันที่เราไปน่าจะ 30 องศาได้ แต่ฟินนะ ขอบอกเลย ตำแหน่งร้านเขาดีอ่ะอยู่ตรงสามแยก เสียดายอีกแหละไม่ได้ถ่ายรูปมาให้ดูกัน ไปดูของจริงกันเอาเองละกันนะ พักมันซะ 45 นาที ฮะ ฮ้า ฮ๊ะ

         ชมวิวไปเถอะเราก็สุดจุดชมวิวที่ศาลเจ้าพ่อเขาใหญ่ ถึงจุดนี้ถ้าใครคิดจะพักที่เขาใหญ่ก็ตามสะดวก มีที่เที่ยวมากมาย หรูหรา จำลองจากยุโรป กินข้าวกลางอิตาลี จิ๊บกาแฟชมวิว 360 องศา ชมสวนผลไม้ โอ๊ยมากมายจริงๆ แต่วันนี้แค่คนหลงทางกลางป่าอยากหาที่ขับรถเล่น มองหน้าผู้ร่วมทริป คิดได้ตรงกันว่า อิ่มวิวแหละ ย่อยอาหารด้วยทางเรียบที่ทำความเร็วได้สัก 120 กิโลเมตรก็คงดี เป็นการย่อยวิวไปในตัว ถนนเส้นนั้นแหละ ปากช่อง สระบุรี มอเตอร์เวย์กรุงเทพฯ-ชลบุรี Go go go

        จบแหละ ขอบคุณคุณน้อง หาน้องบ้าๆ แบบนี้คงยากแหละ..... ขอบคุณยานพาหนะที่นำพาเราไปและกลับไม่ง๊อแง๊ บ๊าย บาย เขาใหญ่

อย่าหาสาระอะไรจากทริปนี้เลยนะ ไม่มี ไม่ต้องหา แค่อยากขับรถ เท่านั้น จริงจริ๊ง อิอิ๊

+++ เรื่อง ภาพ : ป๋อมแป๋ม เองครับ +++